23اسفند95

روزهای پایان سال با تمام و استرس ها و گرم و سرد شدن هایش رو به پایان است.

خانه تکانی امسال برخلاف سالهای گذشته طولانی شد و کلافه کننده.از طرفی برنامه کاغذ دیواری منزل و کم آمدن کاغذ و نصب ناقص و تغییر دوباره کاغذها و دیر نصب شدن آنها از طرفی دیگر نزدیک شدن به پایان سال شلوغ شدن اداره همسرجان و دست تنهایی بنده که به نمی توانستم مستقل به کارهای خانه برسم و باز از طرفی دیگر مریضی پسرکمان در این گیرودار با سرفه و تب و مشکل تنفسی شبانه باعث شد که کلاً کارها بهم بپیچد و ما مبهوت در میان اسباب منزل گذر زمان را بنگریم.

هر چند در این میان کمک های آقای قاسمی بسیار باعث دلگرمی بنده میشد و تقریباً بیشتر کارهای خانه به همت ایشان جمع میشد.البته امسال علی آقا نهایت شیطنت خودش رو صرف کرد و من کلاً حالم دیگه از خانه تکانی بهم می خوره.

یک روز بخاطر مریضی علی جان در منزل بسر بردیم . بگذریم .

آویسا خانم از روز 18 اسفند که جشن نوروزشان برگزار شد تعطیل شدند و در اداره با بنده بسر میبرن.

روز جمعه در گیرودار کاغذ دیواری منزلمان تصمیم گرفتیم ناهار به منزل پدر همسرجان برویم. از این رو رهسپار شدیم . در گیرودار بازی بچه ها و حرف زدن بزرگترا بودیم که عمه ارغوان آمدند و شروع به صحبت کردن که رضا بیا ببین دخترت به معلمش چی گفته. منم که متعجب از اینکه از کجا معلم آویسا رو میشناسن و آویسا چه چیز گفته نگاهش می کردم. ادامه داد که مربی شطرنج آویسا همسر مربی شطرنج مربی امیرعلی پسر عمه ارغوان می باشد. و از طریق عمه جان آویسا رو شناخته بودن و مربی از آویسا پرسیده بود که امیر علی رو میشناسی؟ آویسا هم ادامه داد: نه نمیدونم شاید از فامیلای بابام باشه.من بابارضا عمه ارغوان و باقی عمه ها

علی کوچولو هم در روز 18اسفند جشنی در مهد داشتن و شبش همش می گفت مامان من تبلد رفتم.

امسال هم گذشت با تمام گرم شدن ها و سرد شدن ها با تمام ترافیک ها و آلودگی ها و مریضی ها، با تمام دوستی ها و دشمنی ها با تمام خوبی ها و بدی ها ...انشاءالله سال جدید سالی پراز شادی برای همه و برای خانواده کوچک ما باشد.

 بهار را دوست دارم با تمام زیبایی هایش با سفره هفت سینش با اضطراب سال تحویلش با تمام کنار هم بودن هایش.

آرزو می کنم سبزترین بهار را همه در کنار خانواده هم داشته باشن.

ادامه مطلب یادت نره ...

جشن مدرسه

جشن مهد علی کوچولو

شمه ای از خانه تکانی علی کوچولو